απόψεις μου

  

Εδώ παραθέτω επιγραμματικά βασικές και θεμελιώδεις προσωπικές απόψεις μου (καθώς και τοποθετήσεις μου πάνω σε επίκαιρα ζητήματα) με σκοπό την ενημέρωση των πολιτών για το τι πρεσβεύω. Με αυτόν τον τρόπο  ευελπιστώ η εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό μου να βασίζεται σε αρχές, αξίες και κοινές απόψεις και όχι σε υποσχέσεις. Η λίστα θα εμπλουτίζεται σταθερά. Φυσικά, στα σχόλιά σας μπορείτε να  θέτετε ερωτήματα ή να με καλείτε να πάρω θέση.

*οι απόψεις δεν παρατίθενται με σειρά σπουδαιότητας.

• στον άξονα αριστερά - δεξιά τοποθετώ τον εαυτό μου στην κεντροαριστερά (θεωρώ ότι ο άξονας αριστερά - δεξιά είναι και θα είναι πάντα επίκαιρος καθώς αντικατοπτρίζει την διάθεση διάχυσης δικαιωμάτων προς τα κάτω ή τη συγκέντρωσή τους στους λίγους και ισχυρούς).
• θεωρώ ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν δικαίωμα στην αυτοβιογραφία (δλδ να ζήσουν τη ζωή τους όπως οι ίδιοι επιθυμούν βλ. Antony Giddens, Νίκος Μουζέλης).
• η Ελλάδα είναι αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης και βάση της ευρωπαϊκής και δυτικής κουλτούρας.
• πιστεύω στην ομοσπονδιακή ευρωπαϊκή οντότητα των εθνών των πολιτών και των λαών της και όχι των τραπεζών και των πολυεθνικών.
• τα μέλη της κοινωνίας οφείλουν να αυτο-οργανώνονται προς το συμφέρον της κοινωνίας.
• το κράτος οφείλει να υποστηρίζει τα δικαιώματα των πολιτών και να λειτουργεί προς το συμφέρον τους.
• το περιβάλλον είναι σημαντική παράμετρος στη ζωή κάθε ανθρώπου και ένδειξη υψηλού μορφωτικού και πολιτισμικού επιπέδου. Το κράτος οφείλει να το προστατεύει και να το παραδίδει στις επόμενες γενιές.
• πιστεύω ότι στο μέλλον η κοινωνία πρέπει και θα οδηγηθεί σε ένα σύστημα άμεσης ηλεκτρονικής Δημοκρατίας.
• θεωρώ ότι η ύπαρξη διοδίων στις εθνικές οδούς με σκοπό το κέρδος είναι η σύγχρονη εκδοχή του Δερβέναγα της τουρκοκρατίας και κατά συνέπεια απαράδεκτη.
• θεωρώ ότι οι δανειακές συμβάσεις  (μνημόνιο1, 2 και 3) που υπέγραψε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετέπειτα η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας υπό τον κο Παπαδήμο και κατόπιν από την κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ υπό τον κο Σαμαρά είναι εξαιρετικά αρνητικές για τη χώρα. Συμβάλλουν τα μέγιστα στην αποδόμηση της κοινωνίας, την εξαθλίωση των πολιτών και την ταχύτατη οπισθοδρόμηση της χώρας κοινωνικά και οικονομικά. Κατά συνέπεια θα πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την εκ θεμελίων αναδιάρθρωση των όρων των συμφωνιών αυτών και τελικά την απαλλαγή της χώρας από την ουσία των δεσμεύσεων που χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των πολιτών υπέγραψαν οι ανωτέρω κυβερνήσεις.
• η παιδεία (βασική έως και ανώτατη) δεν πρέπει να είναι προνόμιο αλλά δικαίωμα για όποιον το επιθυμεί και έχει τη δυνατότητα να αντεπεξέλθει σε προγράμματα σπουδών υψηλότατων απαιτήσεων.
• το εθνικό σύστημα υγείας θα πρέπει να είναι υψηλού επιπέδου, δημόσια και δωρεάν για κάθε Έλληνα πολίτη και κάθε νομίμως διαμένοντα μετανάστη και να παρέχεται με απλή επίδειξη της ταυτότητας (ή άλλου αντίστοιχου εγγράφου). Ο εξορθολογισμός των δαπανών σε συνδυασμό με την υψηλή ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι δυνατός εφόσον ο διοικητής του εκάστοτε νοσοκομείου φέρει προσωπική αστική και ποινική ευθύνη για την ορθολογική διοίκηση του φορέα τον οποίο εποπτεύει.
• θεωρώ ότι το συμφέρον των αγροτών επιτάσσει την δημιουργία ομάδων παραγωγών ή  συνεταιριστικών (ή άλλων μορφών) εταιρειών αγροτικής εκμετάλλευσης με μετόχους τους ίδιους τους αγρότες. Ο τρόπος αυτός θα επιτρέψει την μεταμόρφωση των μικρών, εξαρτώμενων από μεσάζοντες, παραγωγών σε αυτόνομες ολοκληρωμένες μονάδες παραγωγής, συσκευασίας και εμπορίας αγροτικών προϊόντων. Επιτυχημένο παράδειγμα αντίστοιχης πρακτικής αποτελεί η Friesland Campina. Γενικότερα η Κοινωνική Οικονομία (όχι περιοριζόμενη στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες) μπορεί και θα αποτελέσει μία αξιόλογη διέξοδο των πολιτών της Ευρώπης από την κρίση παρέχοντας ποιότητα ζωής αλλά ταυτόχρονα θα δράσει και ως ανάχωμα στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό.
• πιστεύω βαθιά ότι ο βουλευτής ως εκπρόσωπος των πολιτών οφείλει να ζει ΜΕΣΑ στην κοινωνία ακριβώς όπως και οι υπόλοιποι πολίτες.  Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εργάζεται να έρχεται σε επαφή με τα προβλήματα της καθημερινότητας, να στήνεται στην ουρά του ΙΚΑ ή  του ΟΑΕΕ, να μπλέκει στην κίνηση της πόλης, να περιμένει την σειρά του στο νοσοκομείο και αν χρειαστεί να μπορεί να νοσηλευτεί σε ράντζο στο διάδρομο της κλινικής. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται κομμάτι της κοινωνίας και εν δυνάμει μέρος της λύσης του προβλήματος.