Τρία "κρίσιμα" γεγονότα

  


   Η κρίση είναι γεγονός. Την ζούμε στην καθημερινότητά μας. Όλοι (άλλος λίγο άλλος πολύ) έχουμε ερωτήματα σχετικά με αυτές τις κινήσεις που έχουν επηρεάσει τόσο αρνητικά την ποιότητα της ζωής μας, το επίπεδο της διαβίωσής μας. Η άποψη μου είναι ότι η ελληνική "κρίση" ήταν και είναι προαποφασισμένη. Για να μην μασάμε τα λόγια μας ήταν και είναι στημένη. Μη με ρωτήσετε από ποιον και γιατί διότι δεν έχω στοιχεία που να δίνουν απάντηση τέτοια που να μην μπορεί να αμφισβητηθεί. Δεν θα είναι δύσκολο όμως στο εγγύς μέλλον να δοθεί απάντηση και σε αυτό. Η απάντηση στο απλό ερώτημα "ποιος ωφελήθηκε" θα αποκαλύψει πρόσωπα και κίνητρα. Και κυρίως θα αποκαλύψει ότι δεν ωφελήθηκε ο ελληνικός λαός. 

   Όμως υπάρχουν σημαντικά  γεγονότα που υποδεικνύουν  (κατά την προσωπική μου γνώμη χωρίς αμφιβολία) ότι κάποιος, κάποιοι συνέλαβαν την ιδέα της κρίσης, την επεξεργάστηκαν και τέλος την υλοποίησαν. Δεν έχω σκοπό να εισέλθω σε σενάρια συνωμοσίας, που άλλωστε ποτέ δεν μου άρεσαν. Παραθέτω απλώς τρία απλά και αναμφισβήτητα γεγονότα κι ο καθένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα:

• Μέχρι λίγες μέρες πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 η Τράπεζα τις Ελλάδος, που καθορίζει τα σχετικά με τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, εφάρμοζε την αρχή του Τ + 3. Τα ομόλογα στην δευτερογενή αγορά πωλούνται από κερδοσκόπους χωρίς να τα κατέχουν. Δηλαδή τα πουλάνε σήμερα σε καλή τιμή και πρέπει να τα εμφανίσουν εντός τριών ημερών (Τ+3= today + 3) στον αγοραστή. Κερδίζουν δηλαδή από την διαφορά τιμής των τριών ημερών. ( με λίγα λόγια πουλάω σήμερα ακριβά, πιστεύω ότι μέσα σε τρις μέρες θα αγοράσω φθηνότερα και η διαφορά τιμής είναι το κέρδος μου). Αυτό είναι νόμιμο και συμβαίνει κατά κόρον στην δευτερογενή αγορά ομολόγων (όχι μόνο των ελληνικών φυσικά). Όμως στην Ελλάδα αμέσως μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 το περιβόητο Τ + 3 άλλαξε σε Τ + 10 και μάλιστα χωρίς ποινή. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κερδοσκόπος είχε πια στη διάθεσή του 10 μέρες αντί για τρεις προκειμένου να εμφανίσει στον αγοραστή τα ελληνικά ομόλογα που του πούλησε χωρίς να τα κατέχει, και αν δεν μπορέσει να τα βρει μάλιστα σε καλή τιμή, δεν έγινε και τίποτα, αφού δεν υφίσταται κάποια ποινή. Ο καθένας λοιπόν (είχε δεν είχε) άρχισε ξέφρενα να πουλάει ελληνικά ομόλογα και η τιμή έπεφτε ασταμάτητα. Ήξεραν λοιπόν όλοι οι αρμόδιοι ότι αυτό θα οδηγήσει σε υψηλότατα spreads και θα ακολουθήσει ό,τι ακολούθησε και γνωρίζουμε όλοι.

• Αρχές του 2010 λίγους μόνο μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ ο κος Παπακωνσταντίνου, υπουργός οικονομικών τότε, ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να φορολογήσει τις καταθέσεις. Προσέξτε. Τις καταθέσεις, δηλαδή το κεφάλαιο και όχι τον τόκο! Θα μου πει κανείς και που βρίσκω το κακό. Το κακό το βρίσκω διότι οι καταθέσεις (μεγάλες ή μικρές) υποτίθεται ότι είναι ήδη φορολογημένο κεφάλαιο και άρα κανονικά είναι ανήθικο -και παράνομο- από μεριάς του κράτους να το φορολογήσει ξανά. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι όταν ως υπουργός οικονομικών πεις ότι θα φορολογήσεις τις καταθέσεις τότε ξέρεις πέρα από κάθε αμφιβολία ότι οι καταθέσεις θα κάνουν φτερά σε τράπεζες του εξωτερικού, σεντούκια, θυρίδες ακόμα και κάτω από τα στρώματα. Όμως αν οι τράπεζες αδειάσουν από ρευστό χρήμα, τότε κατά συνέπεια θα σταματήσουν και τον δανεισμό με αποτέλεσμα να αδειάσει και η αγορά από χρήμα και να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος που οδηγεί από μόνος του σε ύφεση. Για να κάνεις όμως κάτι τέτοιο ή είσαι παντελώς ανίκανος έως μειωμένης αντίληψης (αρνούμαι να πιστέψω ότι μπορεί ένας υπουργός να είναι τόσο ανόητος) ή θέλεις για τους δικούς σου λόγους να προκαλέσεις ύφεση και το κάνεις επί σκοπού. 

• Τέλη του 2011 ξαφνικά το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛ. ΣΤΑΤ. της ελληνικής στατιστικής αρχής παραιτείται σύσσωμο  (με εξαίρεση τον πρόεδρο, κο Γεωργίου) καταγγέλλοντας ότι το έλλειμμα του 2009 φούσκωσε επί σκοπού παράτυπα και αδικαιολόγητα. Οι άνθρωποι που αποτελούσαν το Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ φυσικά δεν είναι άνθρωποι άσχετοι με το αντικείμενο. Αντίθετα είναι άνθρωποι οι οποίοι μάλιστα επιλέχθηκαν από το ΠΑΣΟΚ και φυσικά είναι άνθρωποι απόλυτα σχετικοί με το αντικείμενο που κλήθηκαν να υπηρετήσουν (καθηγητές Πανεπιστημίων κ.λπ). Ο δε κύριος Γεωργίου για ένα μεγάλο διάστημα εξι περίπου μηνών εκτός από πρόεδρος της ΕΛ.ΣΤΑΤ. (ακόμα και σήμερα είναι πρόεδρος της ΕΛ.ΣΤΑΤ) υπήρξε ταυτόχρονα εργαζόμενος στο Δ.Ν.Τ.

Το ότι η κρίση αν δεν δημιουργήθηκε εξ αρχής, τουλάχιστον επισπεύσθηκε, είναι πια αναμφίβολο. Το γιατί δημιουργήθηκε ή επισπεύσθηκε  δεν μπορώ να το απαντήσω. Τα ειδικά δικαστήρια κάποιας μελλοντικής στιγμής θα κληθούν να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα. Στο αν δηλαδή οι κυβερνώντες τα τελευταία χρόνια υπήρξαν ανόητοι, απατεώνες, ή προδότες.