Η νέα γενιά ή θα πάρει θέση ή θα πάρει δρόμο

άρθρο δημοσιευμένο στην εφημερίδα "Νέος Αγών" της Καρδίτσας (25/3/2012)

            Οι συνθήκες που βιώνουμε είναι εξαιρετικά άσχημες. Αυτό είναι πια προφανές. Δυστυχώς όμως το μέλλον (και δεν μιλάω για το απώτερο μέλλον) φαίνεται να προδιαγράφεται ακόμη χειρότερο αν συνεχίσουμε το ίδιο τροπάριο σαν πολίτες. Αυτό από μόνο του είναι ηλίου φαεινότερο ότι αφορά σε πολύ μεγάλο βαθμό τους σημερινούς νέους. Άνθρωποι που σήμερα είναι δεκαεπτά ή δεκαοκτώ χρόνων αλλά και είκοσι ή τριάντα είναι αυτοί που θα βιώσουν στο πετσί τους με τον πιο άγριο τρόπο τις συνέπειες των μνημονίων και (ο μη γένοιτο) της κυβέρνησης που θα αποφασίσει να συνεχίσει την ίδια πολιτική. Βέβαια μία τέτοια καταστροφική κυβέρνηση θα είναι αποτέλεσμα (με τα μέχρι στιγμής δεδομένα γιατί ποτέ δεν ξέρεις…) μίας εκλογικής διαδικασίας. Σε αυτήν ακριβώς την εκλογική διαδικασία αλλά και κυρίως σε δράσεις μέσα από κοινωνική οργάνωση είναι που οι νέοι άνθρωποι οφείλουν να δηλώσουν παρόντες χωρίς δεύτερη σκέψη.

           

            Πρέπει να πάρουν θέση για τα προβλήματα που πια είναι ολοφάνερο ότι θα αντιμετωπίσουν στο άμεσο μέλλον. Περιθώρια για απάθεια και απολιτική στάση δεν υπάρχουν. Μιλάω για στάση πολιτικοποίησης και όχι αναγκαστικά για στάση κομματικοποίησης.  Η υπεύθυνη πολιτικοποίηση φυσικά περιλαμβάνει συμμετοχή στις εκλογές είτε ως ψηφοφόροι (αυτό είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίο) είτε και ως υποψήφιοι εκπρόσωποι των πολιτών.  Δεν περιορίζεται όμως εκεί. Κοινωνική οργάνωση σε επίπεδο πόλης γειτονιάς και χωριού είναι επίσης αναγκαίες. Οι ίδιοι οι νέοι είναι αυτοί που οφείλουν να οραματιστούν, να σχεδιάσουν και εν τέλει να υλοποιήσουν το μέλλον που θέλουν να ζήσουν.

            Δεν θα μπω στον πειρασμό να περιγράψω τι (κατά τη γνώμη μου) είναι αυτό που προδιαγράφεται ως μέλλον των σημερινών νέων αν δεν αλλάξει η πολιτική της χώρας αλλά και της Ευρώπης γενικότερα. Είναι λίγο πολύ γνωστό ότι για όποιον δεν διεκδικεί και δεν προετοιμάζει το μέλλον που επιθυμεί ο ίδιος, συνήθως δεν έρχονται τα καλύτερα. Η λογική του «πέσε πίτα να σε φάω» δεν αποδίδει στις περισσότερες των περιπτώσεων. Ίσως σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις να έχει κατά καιρούς αποδώσει αλλά αυτό βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην τύχη. Ελπίζω ότι οι νέοι της χώρας δεν θα θελήσουν να το ρισκάρουν και να αφήσουν το μέλλον τους στην τύχη. Το ζητούμενο είναι να αντιληφθούν ότι στην παρούσα συγκυρία έχουν τα εφόδια να διεκδικήσουν και ίσως και να επιτύχουν κάτι καλύτερο από αυτό που ετοιμάζεται.

            Σήμερα η νέα γενιά αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από ανθρώπους επαρκώς μορφωμένους, με άμεση πρόσβαση στην πληροφορία μέσω του διαδικτύου, με πολλές και διαφορετικές προσλαμβάνουσες και σε ικανοποιητικό βαθμό από ανθρώπους που έχουν ταξιδέψει πολύ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η μόρφωση που για σημαντικό μέρος του πληθυσμού του πλανήτη δεν είναι καθόλου δεδομένη, και θεωρώ (εύχομαι να κάνω λάθος) ότι και στη χώρα μας σύντομα δεν θα είναι δικαίωμα αλλά προνόμιο, είναι ένα στοιχείο ικανό και αναγκαίο προκειμένου να δημιουργηθεί ανάπτυξη για τον ίδιο τον πολίτη και όχι για τα νούμερα του γενικού λογιστηρίου του κράτους. Σε διάφορες γωνιές του πλανήτη η έλλειψη παιδείας είναι άλλωστε το κύριο ανασταλτικό στοιχείο αναφορικά με την πρόοδό τους. Εν πάση περιπτώσει στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο και θα πρέπει να αξιοποιηθεί πρώτα απ’ όλα από τους ίδιους τους νέους. Ένας άλλος ανασταλτικός παράγοντας στο να διεκδικήσει κανείς το μέλλον του με αξιοπρέπεια ήταν για πολλά χρόνια η μη πρόσβαση στην πληροφορία. Ούτε και αυτό ισχύει στην Ελλάδα του σήμερα.  Οι νέοι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το ίντερνετ και να βρίσκουν κάθε πληροφορία που μπορεί να ζητήσουν. Το φιλτράρισμα αυτής της πληροφορίας βέβαια, είναι μία άλλη υπόθεση. Τέλος εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς την δύναμη που προσφέρει το γεγονός ότι έχουμε μία πολυταξιδεμένη νεολαία με πολλές και διαφορετικές αναπαραστάσεις από το κοινωνικό γίγνεσθαι σε άλλες χώρες και με ποιο τρόπο έχουν λύσει εκεί προβλήματα για τα οποία εδώ συχνά αναζητούμε ακόμα τη λύση τους. Κατά συνέπεια πρόκειται για μία μερίδα πολιτών ικανή να δημιουργήσει αυτά που δεν κατάφεραν ή δεν πρόλαβαν να δημιουργήσουν οι προηγούμενες γενιές.

            Φυσικά η αναφορά στην νέα γενιά δεν στοχεύει ούτε στην αγιοποίηση της  ούτε πολύ περισσότερο στην κολακεία της. Αντίθετα στοχεύει στην αφύπνιση της και στην προτροπή συμμετοχής προκειμένου να σώσει αν μπορεί και ό,τι μπορεί από το μέλλον που της έχουν προδιαγράψει. Ας μην κοροϊδευόμαστε, η νέα γενιά έχει και σημαντικές αδυναμίες. Η απάθεια, η απομόνωση, η αποχή από το κοινωνικό γίγνεσθαι  και η κουλτούρα του εύκολου και γρήγορου πλουτισμού που για πολλά χρόνια καλλιεργήθηκε, είναι στοιχεία που σε κάποιο βαθμό χαρακτηρίζουν ένα σημαντικό μέρος της νέας γενιάς της χώρας. Αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά είναι που πρέπει άμεσα να ξεπεράσει καθώς το «άραγμα» με τον φραπέ στο χέρι είναι πια πολυτέλεια.  Όμως ο τρόπος ζωής τόσων χρόνων και οι απαιτήσεις που καλώς είναι υψηλές δεν αφήνουν πολλά περιθώρια. Το δίλημμα είναι απλό και σαφές. Αν η νέα γενιά δεν αποφασίσει να συμμετέχει ενεργά στην διαμόρφωση του μέλλοντός της τότε με μαθηματική ακρίβεια το μέλλον της θα είναι να πάρει άλλο δρόμο. Το δρόμο της μετανάστευσης.