5 λόγοι και μια αιτία (για το ΟΧΙ)

1. Τον πρώτο λόγο θα προσπαθήσω να τον περιγράψω με ένα παράδειγμα. Έστω ότι ζείτε σε νοικιασμένο σπίτι. Μία μέρα, λόγω κρίσης, αποφασίζετε ότι δεν βγαίνετε με το νοίκι και πρέπει να το μειώσετε κατά 100 ευρώ. Φωνάζετε λοιπόν την σπιτονοικοκυρά, και της λέτε ότι θα πρέπει να αναπροσαρμόσετε το νοίκι προς τα κάτω. Ταυτόχρονα όμως της λέτε ότι επειδή έχετε βολευτεί στο σπίτι, κι εσείς και η/ο σύζυγος και τα παιδιά σας, και επειδή είναι και χειμώνας και κάνει κρύο και γιατί βαριέστε την μετακόμιση δεν είστε για κανέναν λόγο διατεθειμένοι να φύγετε ούτε τώρα ούτε ποτέ. Εσείς τώρα τι λέτε; Θα την πάρετε την μείωση ενοικίου;

Η απάντηση είναι προφανής. Σε μία διαπραγμάτευση πρέπει εξ ορισμού να έχουν και τα δύο μέρη κάτι να χάσουν. Αν το ένα δεν έχει να χάσει τίποτα δεν είναι διαπραγμάτευση. Ταυτόχρονα πρέπει να μπορείς κι εσύ να επιβιώσεις και πέρα από την διαπραγμάτευση. Διαφορετικά την έβαψες. 

2. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με τα όρια. Όλα τα πράγματα σε αυτήν την ζωή έχουν όρια. Το ίδιο και τα μνημόνια. Εξηγούμαι. Ας πούμε ότι κάποιος θα ήθελε να ψηφίσει ναι στα 9 δις μέτρα των “Θεσμών”. Θα ήθελε να ψηφίσει ναι και για 10; Και για 12; Και για 15; Και για 20; Και για 50; Και να του πάρουν το σπίτι; Την οικογένεια; Που είναι το όριο; Αν όχι τα 9 δις τα πόσα; Άρα το ΟΧΙ είναι δεδομένο ακόμα και γι αυτούς που θα πουν ναι. Το ζήτημα είναι τα διαφορετικά όρια. Ε ωραία. Εμένα τα 9 δις και η πλήρης εκχώρηση της εθνικής μου κυριαρχίας, μου φαίνονται πάρα πολύ βαριά. Αν σε κάποιον άλλον του φαίνονται μια χαρά, μπορεί να ψηφίσει ναι. Πάντως, σε κάποιο σημείο, και γι αυτόν ακόμα, το όχι είναι δεδομένο. Να συνεννοούμαστε. 

3. Ο τρίτος λόγος είναι λίγο πιο απλοϊκός. Απλοϊκά λοιπόν σκεπτόμενος, εμένα το ναι στο μυαλό μου ταυτίζεται με όλη αυτήν τη σαπίλα, την τοπική και υπερτοπική ελίτ που μας κυβερνά 40 χρόνια τώρα. Κοιτάξτε όλους αυτούς που χρόνια τώρα έχετε ταυτίσει με την διαφθορά, με τις μίζες, με τα ρουσφέτια, τους καναλάρχες, τους μεγαλοεργολάβους, τους μεγαλοεκδότες τους κατ' επάγγελμα πολιτικούς και τα τζάκια. Όλοι αυτοί είναι στο ναι. Δεν λέω ότι όποιος είναι στο ναι είναι διεφθαρμένος. Λέω ότι όποιος είναι διεφθαρμένος είναι στο ναι. Εγώ λοιπόν με αυτούς δεν θέλω να έχω καμία σχέση. 

4. Λόγω επαγγέλματος τυχαίνει να γνωρίζω το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Την κατάσταση εκείνη όπου το θύμα αρχίζει να συνδέεται συναισθηματικά με τον απαγωγέα ή βασανιστή του και αρχίζει να νοιώθει ανασφαλής μακριά από αυτόν. Ε λοιπόν εγώ δεν θέλω να το ζήσω αυτό. Μια χαρά νοιώθω και μακριά από τον Τόμσεν και τα άλλα καλόπαιδα. 

5. Ο πέμπτος λόγος είναι η ίδια η συμφωνία. Την διαβάσατε; Ξέρετε τι καλείστε να δεχτείτε; Η συμφωνία αν ο μη γένοιτο υπερψηφιστεί από τους πολίτες θα σήμαινε τον οριστικό ενταφιασμό της ελληνικής οικονομίας και τον οικονομικό (τουλάχιστον!) θάνατο των κατοίκων αυτής της χώρας. Είναι το απόλυτο εργαλείο για αέναη ύφεση. Αντιγράφω απλώς αποσπάσματα:

-Η νέα φορολογική πορεία στηρίζεται σε στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 1, 2, 3, και 3,5 τοις εκατό του ΑΕΠ για τα έτη 2015, 2016, 2017 και 2018

-θα ενοποιηθούν οι συντελεστές (ΦΠΑ) σε έναν ενιαίο συντελεστή 23 τοις εκατό, ο οποίος θα περιλαμβάνει εστιατόρια και υπηρεσίες τροφοδοσίας

-Να εξαλειφθεί η ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση των αγροτών στον κώδικα φορολογίας

-Να αυξηθεί η εισφορά αλληλεγγύης

-θα καταργηθούν οι εκπτώσεις,συμπεριλαμβανομένων και των νησιών

-να απαιτηθεί 100 τοις εκατό προκαταβολή του φόρου για το εταιρικό εισόδημα, καθώς και για τον φόρο εισοδήματος ατομικών επιχειρήσεων

-να καταργηθούν οι επιδοτήσεις για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης του πετρελαίου κίνησης για τους αγρότες

-να επιτευχθεί καλύτερη στόχευση της επιλεξιμότητας των επιδοτήσεων πετρελαίου θέρμανσης , ώστε να μειωθούν κατά το ήμισυ οι δαπάνες

-εν όψει της αναθεώρησης των ζωνών αντικειμενικών αξιών, να προσαρμοστούν οι συντελεστές φόρου ακινήτων, αν χρειαστεί, για να διασφαλιστούν το 2015 και το 2016 έσοδα από τον φόρο ακίνητης περιουσίας ύψους 2,65 δισ. ευρώ και να προσαρμοστεί η εναλλακτική ελάχιστη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων

-Να δρομολογηθεί η επανεξέταση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας υπό τους συμφωνηθέντες όρους αναφοράς με την τεχνική βοήθεια της Παγκόσμιας Τράπεζας με στόχο την εξοικονόμηση 0,5% του ΑΕΠ

-να μειωθεί το ανώτατο όριο για τις στρατιωτικές δαπάνες κατά 400 εκατομμύρια ευρώ, με σειρά στοχοθετημένων δράσεων, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του προσωπικού

-θα εφαρμόσουν πλήρως ή θα αντικαταστήσουν / προσαρμόσουν τους συντελεστές βιωσιμότητας για τις επικουρικές συντάξεις και τα εφάπαξ

-σταδιακή κατάργηση του επιδόματος αλληλεγγύης (ΕΚΑΣ) για όλους τους συνταξιούχους

-πάγωμα των μηνιαίων ορίων εγγυημένων ανταποδοτικών συντάξεων

-αύξηση των εισφορών υγείας για τους συνταξιούχους από 4% σε 6% κατά μέσο όρο και επέκτασή τους και στις επικουρικές συντάξεις

-Σχετικά με τις κατασχέσεις, να θεσπίσει νομοθεσία για την εξάλειψη του ανώτατου ορίου του 25 τοις εκατό επί των μισθών και των συντάξεων και τη μείωση όλων των ορίων στα 1.500 ευρώ

-θα περιλαμβάνει προς ιδιωτικοποίηση όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ΤΑΙΠΕΔ 

Και τέλος η μία αιτία που προανέφερα. Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ. 

Είναι ορισμένα πράγματα που καθένας έχει στο νου του ως μη διαπραγματεύσιμα. Η αξιοπρέπειά μου, η απαίτηση να με σέβονται ως άνθρωπο και ως Ευρωπαίο πολίτη, το μέλλον των παιδιών μου και η επίγνωση εθνικής μου κυριαρχίας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής ένωσης είναι μη διαπραγματεύσιμα. Η Ευρώπη οφείλει να ξαναγίνει Ευρώπη των λαών, Ευρώπη των πολιτών της, Ευρώπη της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας. 

Κι επειδή εύλογο είναι το ερώτημα αν φοβάμαι. Φυσικά και φοβάμαι. Είναι φυσιολογικό να φοβάται κανείς το άγνωστο. Φοβάμαι όμως πιο πολύ την συνέχεια του ίδιου αυταρχικού και απάνθρωπου “προγράμματος” διάσωσης των τραπεζών που καλούμαι να πληρώσω. Όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω άλλο.